We rijden eerst naar HIRTSHALS in Denemarken en gaan daar op de boot naar IJsland. Eerst doen we de Faoer eilanden aan,daar blijven we drie dagen en dan stappen we weer op de boot en gaan verder naar IJsland.

Woensdag, 5 aug. 2012,

De reis kan beginnen. De auto staat klaar, nog even de inhoud van de koelkast thuis over in de camper en dan kunnen we vertrekken.

We rijden op het gemak. Aan 't eind van de middag vinden we het welletjes en zoeken een camperplek. Het wordt Buxtehude, een eindje vóór Hamburg. Een grote plek waar toch al heel wat campers (30?) staan, maar we kunnen er nog wel bij. Een wandeling naar het plaatsje is altijd wel leuk. Hier en daar zie je prachtige terrasjes, maar geen gasten! Vooral in het oudste deel van de stad is het erg mooi.

Do. We rijden door tot Vejle in Denemarken. Hier staan we op de camping. We wandelen naar de stad, want er moet toch ook nog geld gepind worden, hier en in IJsland, geen euro, maar kronen!

Terug via de haven, met uitzicht op de hoge brug over het brede water.

Vrijd.Ook vandaag hebben we weer alle tijd. Het weer is wisselend, zon/bewolkt en rond de 20 gr. Het is prettig rijden zo met die prachtige wisselende wolkenluchten. Bij Hirtshals zoeken we alvast even de haven op. Daarna gaan we naar de camping en maken we nog een lange wandeling langs het strand. Geen strandtentjes, gewoon puur natuur, maar wel auto's op het zand en dat past er toch echt niet bij, maar ja, gemak dient de mens!

Zat. 11 aug.

Wanneer we wakker worden, schijnt het zonnetje al lekker en loopt de temp. al gauw op naar de 20 gr. Kijk zo hebben we het graag. We maken een praatje met onze buurvrouw. Alleen op stap met haar kampeerbusje, ook naar IJsland en toch wel een aantal jaartjes ouder dan wij.

Ook lijkt ze een beetje op m'n moeder en mij qua huid!!!

We gaan nog even iets lekkers halen voor bij de koffie en dan op naar de haven. Ook hier kunnen we nog wel even aan het strand staan en genieten van het uitzicht en de koffie!

Rond 2 uur rijden we het haven terrein op naar boarding. Na een half uurtje gaan de hekken open en zijn we binnen mum van tijd ingescheept. Half vier zouden we vertrekken, maar krijgen te horen dat het nog driekwartier langer gaat duren, uiteindelijk is het kwart voor vijf wanneer we het ruime sop kiezen. Weinig wind, dat is wel heel prettig. Boek mee, puzzel mee, de luie stoelen aan dek staan al klaar, dus geen probleem. We hebben een heerlijke hut, uitzicht over het water op de 8^ste (hoogste) deck.

De maaltijd 's avonds is een lust voor 't oog. Van div. landen hun specifieke gerechten. We proberen natuurlijk ook dat wat we niet kennen. Stokvis (niet zacht te krijgen), maar volgens de ober met snaps of bier lukt het wel. Ook stukjes griend (walvis)....

Zondag is het ontbijt al net zo goed verzorgd. Daarna opnieuw een sudoku en kruiswoordpuzzel of het boek.

Rond 10 uur 's avonds komen we in Tórshavn aan. 2 km verder is de "camping", verharde parkeerplaats en ook nog een kleinstukje groen voor de motorrijders o.a. met hun tentje. Binnen mum van tijd is de plek aardig gevuld. Wij zijn heel blij met ons vakantie verblijf want ondertussen is het 12 graden, met een harde koude wind uit zee.

Maandag,Het wordt weer even als vanouds: de route vinden aan de hand van de kaart. Het is hier overal groen, in alle tinten, veel stroompjes, schaapjes, en rust, veel rust! Kleine dorpjes langs de fjorden, het doet hier en daar denken aan Halifax. We hoppen van eiland naar eiland,

Stoppen voor een wandeling of om gewoon wat te eten. En hoewel de weggetjes vaak stijl zijn, het blijft prachtig. Het eiland Bordoy bereiken we door een tunnel onder de fjord door.

Hier vinden we een camping (moeten eerst de stad weer in om ons aan te melden!!) hoog boven het plaatsje Klaksvik, met uitzicht op de fjord. De camping heeft genoeg capaciteit voor 4 a 5 campers! En wel dicht op elkaar.

Di. Wakker worden was geen probleem vanochtend. Een stevige wind met daarbij de nodige regen zorgde voor een onrustig nachtje. Het plan was om naar het eiland Vágar te rijden en daar te gaan wandelen. Helaas de mooie tocht erna toe reden we in de regen. Het uitzicht bleef zeer beperkt, jammer. Daarom op tijd de "camping" (incl. hostel) in Giljanes/Sandavagur opgezocht. Zelfs de kachel hebben we even aangezet. Morgen weer op de boot!

Wo. Het zonnetje schijnt...snel op staan. Terwijl ik wacht totdat John klaar is voor 't ontbijt, gauw een foto van de camping gemaakt! Goed dat ik het gedaan heb. Nog geen kwartier later zitten we in de mist en dat blijft zo. We rijden daarom gelijk door naar Torshavn, want vandaag gaan we overvaren naar IJsland. We bekijken het plaatsje nog en gaan dan in de rij aansluiten. Half vier is het zo ver. We hebben iets beter zicht en kunnen dus nog iets meer van de kust waarnemen. Op een gegeven moment werd het zelfs een tijdje helemaal helder. Daarna heerlijk gegeten, gelezen en toen naar de hut voor een wel erg kort nachtje op een heel gladde zee (half zes opstaan, half vijf gewekt!!).

Do. Wat een prachtig uitzicht hebben we al vanaf de boot. Na aankomst eerst even boodschappen gedaan en geld gepind. (dikke stapels krijg je hier, 't lijkt heel wat 60000 Kr.)

We rijden een prachtige route en stoppen regelmatig om van het weidse uitzicht te genieten. Hoewel we de hoofdweg rijden, is de weg toch een heel stuk onverhard. Duurt dus wat langer maar we hebben de wereld bijna voor ons alleen! We stoppen op tijd in Djupivogur.

Vrijd. De route langs de kust vervolgen we (kan ook niet anders). Grillige kustlijn, dan weer uitgestrekte platte velden bedekt met mos, met rechts de bergen bedekt met vooral lava en links soms heel ver weg, dan weer dichtbij: de zee. We nemen een klein zijweggetje om een wandeling te maken richting gletsjer. Al gauw komen we tot de ontdekking dat we dan dwars door het water moeten, dus gaan we weer terug. De camping geeft uitzicht op verschillende gletsjer tongen. Wat een stilte!

Zat. Jökulsarlon staat op het programma. Een gletsjermeer waar grote brokken ijs in

ronddrijven en uiteindelijk richting zee hun weg vinden. Dat gaat met veel vaart en we zijn overdonderd door dit natuur gebeuren. We gaan met een amfibievaartuig over het meer. Het is niet te beschrijven hoe bijzonder dit is. De grote hoeveelheid foto's /film die we gemaakt hebben zeggen vast genoeg.

Hierna bekijken we nog een oud kerkje gemaakt van o.a. turf.

Dan wordt het tijd om de camping op te zoeken: Skaftafellsjökull in een Nationaal park.

Waar we gewend zijn op minimale campings te staan, is dit een wel heel grote tegenstelling. Veel grote velden met hier en daar kleine tentjes en een enkele camper. Aan het begin is een groot informatie centrum, waar we eerst eens gaan kijken. Veel is er te vinden over de werking van een vulkaan en we hebben een film bekeken met beelden van de laatste vulkaan uitbarsting, vorig jaar. Ongelooflijke beelden, genomen vanuit de helikopter!

Hier kunnen we ook weer eens internetten, dus snel de foto's uitgezocht en weer wat op de weblog gezet. De temp. is hier een stuk aangenamer, zo rond de 14 gr. en binnen warm genoeg.

Zo.De dag beginnen we met een wandeling, vanaf de camping. De dikke trui wordt al gauw overbodig, want het is klimmen geblazen (nou ja..voor onze leeftijd dan). We hebben regelmatig uitzicht op de gletsjer en achter ons is het immens grote lavaveld richting zee.

Het uiteindelijke doel is de waterval. Zo te zien, kan hij heel breed zijn, nu viel dat wel mee.

Prachtige hoge basalt partijen staan loodrecht omhoog.

Eenmaal terug bij de camper nog even koffie gedronken en toen werd het weer tijd om te vertrekken, richting Vik, het vervolg van de lange weg nr.1. Waar de vlaktes gisteren al groot waren, het werd alleen maar nog groter. Wisselend, vlaktes van lava, dus zwart, dan weer heel kleine heuveltjes, allemaal bedekt met mos. Geen einde ervan te zien. Dit bijna 100km. lang, gaat ten slotte toch vervelen. Bovendien is het weer verandert. Het is miezerig, harde wind en zo'n 10 gr. Tijd om een beschut plekje te zoeken. Dat beschutte is nog niet zo eenvoudig. We krijgen harde klappen, maar vergeleken bij al die mensen die hun tentje proberen op te zetten in dit weer, voelen wij ons wel heel erg bevoorrecht. De auto wordt wel gebruikt als windvanger voor 2 tentjes, dus kunnen we ook nog mensen blij maken. Het kacheltje brandt en dat met de wetenschap dat in Nederland het ontzettend heet is....!!!!

Ma.Het stormt en regent, niet normaal!! We moeten tanks legen en water tappen maar met zulk weer is dat geen doen. Daarom pakken we eerst maar even het boek, het zal toch wel een keertje droog worden? Na de koffie, ja hoor eindelijk. Snel alles gedaan, want ondertussen gaat het al weer flink te keer.

We bezoeken een wolfabriek met winkel. Prachtige Noorse truien, wanten en sokken en zelfs onderbroeken (lang en kort). Laatste toch maar niet gekocht!!!

Toen nog de supermarkt en wij kunnen er weer een tijdje tegen. En....jawel het zonnetje komt door. We bezoeken de Skogafoss, een waterval o.a. bekend van de serie:"Wie is de Mol", met alle traptreden naar boven.

Wat een mooi gezicht wanneer de zon er dan ook nog even bijkomt. Daarna de Seljalandfoss, hier kunnen we er achterlangs lopen! Het landschap onderweg blijft ons verwonderen, nergens mee te vergelijken, het is groots! De dorpjes zijn niet groter dan een paar huizen (4 a 5). Boerderijen in de verte staan op de kaart vermeld. Een benzine pomp heeft 1 soms 2 pompen en altijd is er wel een cafetaria met winkeltje naast. Dachten we een grote stad binnen te rijden, zijn er een postkantoor, informatie punt, winkel, bank en een paar huizen.We slapen bij Arnes, binnen is het zonder kachel 21gr. en buiten regent het weer een beetje.

Di.We rijden verder het binnenland in naar de Gullfoss waar we weer een prachtige waterval van alle kanten kunnen bewonderen.

Onderweg komen we heel veel paarden tegen, zowel op het veld als in colonne langs de weg. We vroegen ons al eens af waar de brede paden naast de weg voor dienden. Fietspaden in wording? Nu weten we dat het paardenpaden zijn. Na de waterval gaan we naar Geysir, 15km verder. Hier nemen we de camping en vermaken ons de hele middag tussen de geysers. Wat een spektakel.

Ook van bovenaf de heuvel is het een prachtig gezicht, we kunnen er niet genoeg van krijgen. Voor het slapen gaan nog even weer terug....we staan er alleen!

Wo.Over een hoogvlakte, door een natuurpark bereiken we Reykjavik. Het is prachtig weer en we genieten opnieuw van de geweldige natuur. Eerst gaan we op zoek naar het busstation, want we willen morgen een dagtocht maken (van 8 tot 20.00uur). Dit is snel geregeld en dus op naar de camping en daarna te voet naar het centrum. Op zich valt het ons een beetje tegen, het is niet oud en gezellig en net als in Canada, geen terrasje te vinden. Wel bezoeken we een heel grote vrij nieuwe kerk, wat een gebouw.

En het uitzicht vanuit de toren:wow

Do. We zijn het niet gewend, half zeven ging de wekker. We worden over een uurtje bij de camping opgehaald. Wanneer de tijd verstrijkt, worden we wat ongerust...gaat dit wel goed? We vragen iemand voor ons te bellen! En ja hoor na een kwartier (de bus zou al vertrokken moeten zijn), worden we toch nog opgepikt en halverwege stopt hij, zodat we zo over kunnen stappen wanneer de bus langs komt! Pfff.

Dan begint de lange, maar heel indrukwekkende reis in een kleine bus met nog 12 passagiers. De chauffeuse verteld al maar door. Heel interessant! We stoppen regelmatig voor korte of langere tijd. Een foto stop, wandelen naar waterval, bezoek aan een boerderij uit de 15^e eeuw, waar we weer uitleg krijgen over de leefgewoonte van vroeger, zover van de bewoonde wereld. Rijden eerst nog over verharde wegen, daarna onverhard, over de hoogvlakte van IJsland. Geen bomen of struiken, wel veel lava, kleine en grote brokken, vlaktes vol....niet te beschrijven, gewoon overweldigend.

Ook rijden we nog langs een kratermeer.

Uiteindelijk komen we uit bij een soort vallei. Hier staan heel veel kleine tentjes van heel sportieve wandelaars. Wij moeten er parkeren, maar daarvoor wel eerst 2 riviertjes oversteken.

De chauffeur twijfelt over de diepte, wij gaan alvast lopend over een bruggetje. Later zien we haar toch oversteken, wat een waterverplaatsing. Hier gaan we met de hele groep een wandeling maken van ruim 11/2 uur. Onderweg hadden we regelmatig een buitje, veel bewolking en nu...de lucht breekt, de zon komt door:

PRACHTIG. Voor de snelle lopers is er ook nog even tijd om een bad te nemen in de hete bron!

Daarna via een andere route terug, we worden flink door elkaar geschut en horen de stenen tegen de auto slaan. Moeten opnieuw weer een paar riviertjes door. Acht uur zijn we weer thuis, moe maar o zo voldaan.

Vrijd. Wat hebben we diep geslapen. Voor vandaag staat Blue Lagoon op het programma. Na het verlaten van de stad, eerst nog even een mooi stuk langs de kust, maar al snel verandert het landschap weer in een onherbergzaam zwart brokkelige vlakte. Tot de witte pluimen in beeld komen...ja hoor, het eerste bordje langs de weg: Blue Lagoon. Midden in dit verlaten gebied een entree als een luxe sauna. Snel omgekleed, buiten is het koud, eenmaal in het wittige kalkwater heb je er geen last van, hoe dichter bij de bron, hoe heter! Gezichten ingesmeerd (wat een rotgevoel).

Na een uurtje houden we het voor gezien. We vervolgen de route naar Pingvellir. De camping bevindt zich op een hoogvlakte, ruim zicht, helaas het regent.

Zat. Bij 't opstaan lijkt het weer beter te worden. Al is het nog maar 8gr.. Al na één km. parkeren we de auto en gaan wandelen.

Hier loopt een kloof dwars over IJsland, die het land splitst in een Europees en Amerikaans vlak. De kloof is gigantisch en heel indrukwekkend. De beelden bij het infocentrum net zo! Wat een natuurgeweld!

Hierna rijden we verder (weg 550) over een enorme hoogvlakte, de weg is onverhard en heeft soms grote kuilen. Was het net nog druk met auto's, hier passeren we hooguit 10 auto's over een afstand van 60km. We overnachten bij Borganes, met het uitzicht over zee.

De ondergaande zon geeft prachtige kleuren. 's Morgens is het 1 graad buiten!!!

Zo. Een strak blauwe lucht krijgen we vandaag te zien. We rijden richting Arnarstapi. Onderweg bekijken we eerst een enorme wand van 6-kantige basalt pilaren.

Heel apart. Hierna is er ergens een diepe kloof in de rots, waar je naar binnen kunt. Dit heb ik aan John overgelaten, zo smal en veel water! Hierna rijden we verder naar Arnastapi, waar we zullen overnachten, maar eerst gaan we wandelen langs de prachtige ruige kust en dat bij dit weer, het is 20gr.

De camping is net als de vorige, alleen toilet en e.v.t. stroom. Ik kom erachter hoe handig het is om veel kleren bij je te hebben. Tot nog toe 1x een wasmachine (geen droger) gezien, en toen regende het pijpenstelen.

Ma. Het mooie weer lokt. Snel even hier en daar een poetsbeurtje ('t is tenslotte maandag) en daar gaan we weer, de route vervolgen langs de kust. Opnieuw prachtige natuur. Bij Olafsvik bezoeken we een volks museum. Het gebouwtje was vroeger een winkel, die de wijde omgeving moest voorzien van o.a. levensmiddelen. Beneden een soort koffiehuisje met eigen huisvlijt en boven het museum: huiskamer, slaapkamer, en alle mogelijke gebruiksvoorwerpen. Op zolder was de winkel en daar kwamen we toch wel heel wat bekende dingetjes tegen.

Eenmaal weer beneden mocht ik één breinaald vol breien. Dit vroegen ze aan alle gasten en zo ontstond een lange sjaal van div. steken gebreid door dames van over de hele wereld. Ze breien hier op een heel aparte manier en supersnel. De breinaalden zijn hooguit 20cm.

Hierna vervolgen we de route, bijna 70km. onverhard, maar vooruit, wel de moeite waard. Nu staan we in Búdardalur als enige op de camping!

Di.We rijden naar Akureyri. Eerst weer een onverharde weg, het stormt enorm waardoor je echt niet naar buiten gaat. Gelukkig bleef het voornamelijk droog. Hier is de natuur duidelijk anders, brede valleien, die ook wel iets begroeid zijn. Overal schapen en soms weer paarden. En zoals altijd geen verkeer op de weg. Diep respect hebben we voor de enkele fietser die je ziet gaan, zwoegend in de wind...nog heel veel km. te gaan.

Onderweg bekijken we nog een kerk die in de boekjes staat beschreven als lelijk, wij vinden hem juist mooi en vooral eenvoudig.

Eenmaal ons einddoel bereikt zoeken we gelijk de camping op, want het regent nog steeds. Met een muziekje op de achtergrond, een warm huisje en 'n mooi boek is de avond ook zo weer voorbij!

Wo. Het is iets beter weer en daarom gaan we eerst het stadje bekijken. Opnieuw een heel apart kerkgebouw en verder in de stad een soort afsluiting van de vakantie? Wat een kinderen. De hele kleine met een geel hesje aan! Allemaal een pakje melk in de hand en een stuk chocolade cake. Waar komen ze allemaal vandaan in zo'n dun bevolkt gebied. We kopen nog een echte IJslandse muts voor John, want die heeft ie toch wel nodig hier. Dan rijden we door naar Húsavik waar we willen whale-watchen! Het weer verandert weer in buien en harde wind. Op de toppen en ook veel lager ligt de eerste sneeuw al.

Wanneer we aankomen blijkt dat de tocht niet doorgaat vanwege het weer. Omdat we hier toch ook willen overnachten, proberen we het morgen nog wel een keer.

We bekijken nog het walvismuseum en een kerk maar verder is er ook in dit plaatsje weinig te doen, dus op naar de camping.

Do. Niet de kachel, maar het zonnetje zorgt er vanmorgen vroeg al voor dat alles snel warmer wordt. Een strak blauwe lucht: dat beloofd wat. Na het ontbijt gaan we direct richting ticket verkoop. We kunnen, om 12 uur mee. Nog even wat bekijken en een koffie drinken. Zodra we het restaurantje binnen lopen worden we herkend door Nederlanders die ook op de boot zaten en die we onderweg ook weer regelmatig zagen. Dus maar even aangeschoven bij hen met onze koffie en ‘t heerlijke gebak. En dan is het ook weer snel half twaalf. We hebben vooraf een pilletje ingenomen tegen zeeziekte. Voor vertrek kregen we een dik warmtepak tegen de kou.

Hoewel er geen wind staat, werd ons verteld dat de zee door de wind van de laatste dagen zeer onrustig is (????). Nou, dat klopte, wat een golven.

Een andere boot die vlakbij voer was soms volledig uit beeld, alleen nog een stukje van de mast was te zien. Wat hebben we genoten, prachtige beelden van de kustlijn met hun versgevallen sneeuw, hier en daar mooi gevormde wolken en uiteindelijk waar we voor gingen, walvissen. Wat een dieren.

Vrijd. Na zo'n prachtig uitstapje hadden we geen zin om verder te trekken. Heerlijk buiten in het zonnetje oogjes dicht en je gedachten laten gaan, totdat je wakker schrikt van je eigen....eggg, ggg! Later bij het naar bed gaan had ik nog het idee dat m'n hoofd op en neer ging (van de golven).

Heerlijk geslapen dus. We gaan naar Dettifoss, de meest bekende waterval van IJsland.Daarvoor rijden we eerst een stuk langs de kust, bezoeken nog het informatiecentrum wat weer prachtig is ingericht met info over het natuurpark waar we doorheen gaan rijden. Na 2 km is de afslag (weg 864), een onverharde weg van 43km. richting Dettifoss, het kan niet anders! De weg is slecht (zacht uitgedrukt), maar het uitzicht weer grandioos! Eerst is er nog een kleinere waterval, een stukje voor de grote. We rijden een klein eindje het weggetje op, maar hebben geen goed gevoel over de situatie van de weg, een steile heuvel vol gaten. Dus auto langs de kant gezet en we gaan lopen. Geen slecht idee, de kuilen zijn héél diep! Het uitzicht op de diepte, het gesteente...wow!!!!

We vervolgen de weg, het schiet niet bepaald op. Dan: yes Dettifoss....wat een geweld...wat een water door een diepe kloof. Kaal gesteente, we kunnen het water een heel stuk volgen over de brede zijkanten. Aan de overkant zien we ook mensen lopen, die hebben gekozen voor een kortere onverharde weg en volgens de boekjes minder mooi!!!!

Ja ja, nou we hebben het geweten....al verder rijdend gaat de weg over van kuiltjes naar brede ribbels overdwars...nog langzamer rijden dus, 5 á 10 km p/uur. John geniet enorm, maar over dit stuk van 22km heb ik ‘m héél vaak horen zeggen: wat een rotweg! Bijna 2 uur later hebben we de verharde weg weer bereikt, weg nr 1. de hoofdweg van IJsland en onze eindbestemming stond al aangegeven. Maar wij gaan eerst nog een klein rondje maken rond

Myvatn. Een groot en heel toeristisch meer. En wat we gaan doen....dat zien we morgen wel weer. Naast ons op de camping, staan ook weer ons medereizigers van de boot, zelfs "t moedertje", nu samen met haar dochter.

Zat. Het begint al op te schieten met onze vakantie dagen. Vanmorgen eerst een reis geboekt voor morgen met een superjeep naar de Askja vulkaan (12 uur onderweg). We zijn benieuwd.

Toen hier in de directe omgeving eerst de pruttelvelden, hete bronnen bezocht. Het is allemaal niet te vatten, laat staan te beschrijven, dus hiervoor zijn de foto's.

Daarna naar een nationaal park, waar we gewandeld hebben (11/2 uur). Ook hier heel aparte lavaformaties. We raken niet uitgekeken op dit land.

Zo.Het is half acht in de morgen en wij zitten in de jeep samen met nog 4 toeristen. Na 10 min. moeten we stoppen voor een enorme hoeveelheid schapen, die volgens de gids de afgelopen dagen door tientallen mensen verzameld zijn vanuit de wijde omtrek, om naar hun winterverblijf gebracht te worden. Het schijnt tegelijk een jaarlijks terugkerend festijn te zijn voor groot en klein.

Al gauw gaan we de verharde weg verlaten en rijden de F88 op (alleen geschikt voor 4-wiel drive). We zien een soort platte zwarte berg, wat een krater blijkt te zijn en daar kunnen we zo in rijden, door gletsjerwater is één kant open geraakt en daardoor konden hier vroeger de paarden schuilen bij slecht weer. Er wordt wat lucht uit de banden gehaald en daar gaan we weer. We krijgen veel informatie, wat eerlijk gezegd aan het einde van de dag niet allemaal is blijven hangen. Soms is de omgeving ongelooflijk ruw, alsof meters breed asfalt zo is opgetild en elders in dikke plakken op elkaar gesmeten. Of lijkt het "asfalt" gewoon omhoog geduwd zodat er in het midden een groot open kruis ontstaat. Vlaktes zwart gruis, met her en der een brok steen of juist gelig gruis (puimsteen). Regelmatig steken we een doorwaadbare rivier over (heel spannend de eerste keer, na 5 keer heel gewoon).

Regelmatig stappen we uit om foto;s te nemen. Of ook om een korte wandeling te maken, b.v. naar de schuilhut van een vogelvrij verklaarde (werkelijk gebeurt, lang verhaal). Tegen lunchtijd stoppen we bij een overnachtinghut/camping, eten onze meegebrachte lunch en hebben dan weer een half uur de tijd om een kloof in te lopen waar aan 't eind ervan een waterval is. En dan gaat het weer verder naar Askja, hier is behalve een groot meer, ook een krater met water, waar je in kunt zwemmen, temp. gem 22-24gr.. Hiervoor moeten we eerst driekwartier lopen over vlak terrein. Waar het steeds prima weer was (alleen rond de toppen bewolkt), begon het even te miezeren, en voelden we zelfs iets van sneeuw. Dat hield gelukkig al snel weer op. Wat een uitzicht, sommige bergtoppen verse sneeuw, andere wanden rood/oranje gekleurd vanwege het hoge ijzergehalte en daar beneden de krater. John had z'n zwemspullen mee....maar helaas, om er te komen moest je via een heel steile kleiachtige glibberwand, naar beneden. Het was echt niet te doen. Degene die het toch deden kwamen op handen en voeten omhoog en zaten helemaal onder de bagger. We kregen een paar uur de tijd om hier heerlijk rond te dolen en te genieten van al het moois!

Het was ondertussen al 4 uur geworden, dus tijd om verder te gaan. We hadden de hele dag zicht op de meest beroemde berg van IJsland de:Herdubreidar (betekend zoiets als sterke schouders), ziet eruit als een hoge platte taart met een mooi puntje(wit van de sneeuw) in het midden. Nog een paar fotostops, want elke keer is de omgeving weer anders. Rond 7 uur stoppen we voor koffie (1^ste keer en enige mogelijkheid van de dag) bij een soort restaurantje. Je kunt er ook tanken, de tank ligt op een vrachtwagen!!!!. En dan is het tijd om de laatste 65km, over verharde weg af te leggen. Even de banden weer op spanning brengen (zo simpel bij een jeep) en daar gaan we weer.

Het is 8 uur wanneer we ons huisje weer binnenstappen. Een fantastische ervaring rijker.

Ma. De hemel is grijs wanneer we op ons gemak de omgeving van Myvatn verder willen bekijken. Wanneer we de plek willen bekijken waar hete stoom uit de grond komt, regent het.

Daarom gaan we eerst op de parkeerplaats koffiedrinken. De regen komt met bakken uit de lucht en het stormt. Na een uurtje proberen we het toch. Het "Niagara plastic" van een paar jaar terug, zal ons wel droog houden.

Toch is het op deze manier minder leuk, en houden we het halverwege voor gezien. De broekspijpen zijn ondertussen kletsnat...op naar het volgende....een krater, maar ook hier blijft het slecht weer. We geven het op en rijden richting Egilstadir, onderweg harde wind en soms dikke mist...! Tijd voor een camping.

Di. Het is koud en guur, dus kunnen we wel wat langer blijven liggen. Doen nog even de laatste inkopen en gaan dan richting Hengifoss, een waterval(118 mt hoog) zo'n 35 km verderop. Om hem te kunnen zien, moeten we ruim 2 km. omhoog lopen. Nu is dat geen probleem, dus dikke jas aan, muts op en daar gaan we. Tjonge wat een wind, we komen er amper tegenin. Maar de waterval lokt, dus...we zetten door. Na bijna een uur, wordt het paadje zo smal en glibberig, geen steen voor houvast bij je voet, geen harde rotswand, wel een diepte...heel dicht bij, beneden ons.

Ik haakte af, dit werd me te link en gelukkig vond John het ook prima. Keren op zo'n smal spekglad paadje en met de klappen van de wind....trillende knietjes (bij mij dan)! Het waait steeds harder, we kunnen amper rechtop lopen.

Hierna gaan we dan toch maar richting Seydisfjordur, waarvandaan de boot vertrekt morgen.

Een steile weg en nog steeds heel harde wind en dan: ....problemen met de koppelingsplaat,

de motor slaat af....we glijden naar achteren!!! Het stinkt...we moeten even bijkomen van de schrik. Dan stopt er een duitse camper naast ons:"Problemen?" Met de trekkabel sleept hij ons verder naar boven en na de top, blijft hij voor de zekerheid vlak achter ons rijden. Dit geeft een goed gevoel en zo bereiken we toch zonder verdere problemen de camping. Nou, dit was me het dagje wel.

Wo.We kunnen uitslapen. De boot vertrekt pas vanavond om 8.00 uur. Na het ontbijt, voor de zekerheid de ANWB gebeld en ons probleem voorgelegd. Wat John al vermoedde we kunnen rustig gaan reizen. We gaan het plaatsje nog bekijken en ergens koffie drinken (groot stuk taart erbij). Dan bedenkt John dat we misschien toch nog de weblog kunnen bij werken bij de tourist information. Dat lukt dus. Nu nog even de foto's en dan moeten we IJsland helaas weer verlaten.

Een IJslands grapje onderweg langs een eenzame weg.

Terugkomend van het info-centrum, zagen we dat de eerst auto's al begonnen te rijden richting boot.???? Toch pas vertrek om 20.00 uur?

Ook wij stonden binnen mum van tijd binnen in het grote ruim. Gauw de spullen naar onze hut gebracht en daarna....wachten! Het werd 21.00 uur voordat we vertrokken. Gewapend met een dik boek en een sudoku boekje, zoeken we een mooi plekje in het zonnetje. Dit gaat een lange reis worden.

Do./ Vrijd. Enigszins geradbraakt gaan we richting ontbijt. Het stormde zo hard, er kwamen vreemde /krakende geluiden overal vandaan en het schip deinde behoorlijk, zodat ik me nou niet echt prettig voelde in m'n stapelbed!

In de loop van de dag wordt het steeds beter. Bij de Faeröer eilanden liggen we weer een aantal uren stil. We eten weer heel lekker hier aan boord, dat is echt genieten, zoveel keus!

De volgende dag, hetzelfde patroon, maar....wel héérlijk geslapen, want de wind is een stuk minder.

Hetzelfde geldt voor zaterdag, bijna geen wind en die paar golfjes, daar merk je op zo'n grote boot niks van. Na het ontbijt (half acht) de tassen gepakt en we kunnen richting auto. Uiteindelijk duurt het bijna anderhalf uur voordat we de boot af kunnen, we stonden natuurlijk helemaal achterin! Elf uur hebben we weer vaste grond onder de wielen.

We rijden nog door tot Ärhus en dan vinden we het welletjes.

Er staan nog 850'km op de teller tot thuis. Toch doen we het op''t gemak. Nog één keer een camperplek bij ........ waar we lekker uit eten gaan. Het is tijden geleden dat een biefstuk en alles wat we erbij geserveerd kregen, zo lekker heeft gesmaakt. Maandag, 10 sept. zijn we weer thuis.